oorlog herdenkingsvoorstelling

De Zwarte Duivels van de Willemsbrug


Avro's Televizier special over het bombardement op Rotterdam

10 Mei vertelt Nico over de dagen voor het bombardement in 1940. Dit jaar in Verhalenhuis Belverdere op Katendrecht klik hier De voorstelling is 's middags met een lunch vooraf. Het is een oorlogsverhaal over De Zwarte Duivels van de Willemsbrug. Deze voorstelling wordt gespeeld om het verzet van de mariniers bij de Maasbruggen in de meidagen van 1940 tijdens de Duitse invasie te herdenken. Voor Nederland was dat het begin van wo2. Het is een eerbetoon aan de mariniers van de kazerne aan het Oostplein.

Noot van de Verteller: 

In mei 2015 was het 75 jaar geleden dat de Duitse invasie het begin was van vijf jaar bezetting. Ik vertel het verhaal van vier dagen oorlog die vooraf gingen aan het bombardement en de daarop volgende brand die het centrum van Rotterdam verwoestten. Het gaat over het verzet van o.a. de mariniers bij de Maasbruggen, om de mensen te laten weten wat er gebeurd is in de dagen voor het bombardement, waarom de mannen die daar verzet boden de geschiedenis in zijn gegaan als "de Zwarte Duivels van de Willemsbrug, mannen die in staat waren om de vijand de strot af te bijten als dat nodig was."
Het verhaal is zo veel mogelijk op waarheid gebaseerd, de namen zijn vervangen door verzonnen namen. Dit is gedaan uit respect voor alle mannen en jongens die daar hebben rondgerend, hebben geschoten, bang zijn geweest, zijn gesneuveld en voor hen die het hebben overleefd om het na te vertellen.  Bij het noemen van namen is het risico groot dat er iemand vergeten wordt of te kort gedaan wordt.
Ik wil dat dit vergeten verhaal verteld wordt, want dat hebben die jongens en mannen verdiend voor hun moedige poging om de stad te verdedigen. Velen van hen waren slechts drie maanden daarvoor in dienst getreden en hadden nog nooit met scherp geschoten of een tank of een mortiergranaat gezien. Zij waren niet voorbereid op een oorlog want Nederland zou neutraal blijven, net als in de 1e wereldoorlog. Sommigen van hen hebben de ultieme prijs moeten betalen in die vier dagen tussen de aanval op vliegveld Waalhaven en het bombardement op het centrum van de stad.

De eerste keer speelde ik de voorstelling op de plek waar het gebeurd is. Tussen de voorstellingen door zat ik buiten langs de kade toen er een oude statige heer langs kwam wandelen. Hij bleef bij de poster staan die we hadden opgehangen als teken dat daar de voorstelling was. Ik liep naar hem toe en op zijn vraag vertelde ik wat ik daar aan het doen was. Hij keek me lang en doordringend aan en stak uiteindelijk zijn hand naar mij uit. Ik stak hem mijn hand toe hand die hij vastpakte, maar niet schudde en bleef me strak aankijken. Na een tijdje zei hij: "Ik loop hier elk jaar op 10 mei langs, op deze plek, om te herdenken wat mijn kamaraden in die vreselijke meidagen in 1940 hebben gedaan en hebben doorstaan. Nooit, in al die jaren niet, heb ik enig teken van herdenking, waardering of respect gezien op deze plek.... tot nu toe. U doet dit op eigen initiatief. Ik bedank u namens mijn kameraden voor dit eerbetoon. Dit doet mijn hart goed. Dank u wel." Daarna schudde hij de hand een enkele keer, liet hem los, draaide zich om en liep verder. Ik wist toen dat het goed is om dit elk jaar te doen.

Door de strekking van het verhaal en de levendige manier van vertellen van Nico is deze voorstelling absoluut niet geschikt voor jonge kinderen!