SCHALIEGAS

op deze pagina e.e.a. over schaliegas. Wij onthouden ons van commentaar, maar de artikelen spreken voor zich. De nieuwste artikelen worden via de links gewoon bovenaan de pagina geplaatst, dus de chronologie loopt achterstevoren. Hier kunt u in elk geval meer informatie vinden over de voors en tegens van Schaliegas.

 

waarom men toch schaliegas doorzet. Een artikel waarom bv Amerika schaliegas prefereert boven kolen.  klik hier

22 november studies tonen aan  aardbevingen directe oorzaak: schaliegaswinning. klik hier

-----------------------------------------------------------------------------------------

october 2016 arikel over het grootschalig dumpen van proceswater in de golf van Mexico klik hier

------------------------------------------------------------------------------------------------

18 april 2015 colorado schaliegaswinning ramp klik hier

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

sept 2014  schaliegas nog slechter en gevaarlijker dan in eerste instantie werd gedacht klik hier

-------------------------------------------------------------------------------------------------

sept 2014 inwoners van Colorado boor over verraad rond afspraken schaliegaswinning klik hier

------------------------------------------------------------------------------------------------

16 juli filmje over weerstand vanuit de gemeenschap over schaliegaswinning met succes klik hier

-------------------------------------------------------------------------------------

hier artikel over de hypocricie van de voorstanders van Schaliegas. Er zou een persoonlijke straf moeten staan op het verdedigen van onheuse argumenten zoals verbeurd verklaren van eigen vermogen dat klaarblijkelijk ten onrechte is verkregen. klik hier

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

8 juli aardbevingen als gevolg van schaliegaswinning? klik hier

-----------------------------------------------------------------------------------------

23 mei chemicaliën schaliegaswinning in rivier klik hier

--------------------------------------------------------------------------------------------------

23 mei weer een goed voorbeeld uit Colorado waarom schaliegaswinning geen optie is. klik hier

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

12 februari gevolgen van Schaliegaswinning op het landschap. foto en artikel klik hier

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

16 november Nieuw rammelend onderdeel van het schaliegasdebakel in Nederland. Minister Kamp blijft vreemde rol spelen binnen het hele verhaal klik hier voor een artikel van milieudefensie

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

29 oktober Nieuw uit Schotland over Schaliegas, die beginnen het door te krijgen  klik hier

---------------------------------------------------------------------------------------------------

20 oktober weer zo'n mooi voorbeeld van onoverzichtelijke gevolgen voor de natuur klik hier

---------------------------------------------------------------------------------------

19 oktober oplopen geweld tegen antie schaliegas demonstranten klik hier

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 18 oktober 40 arrestaties in protest over schaliegas klik hier

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

18 oktober de strijd om schaliegas begint gewelddadig te worden. hier wordt u doorgelinkt naar facebook pagina klik hier foto op zijn plek, hierop werden wij geattendeerd door onze connectie in de VS.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3 oktober schaliegas is al een ramp, nu ook radioactieviteit gevonden in afvalwater schaliegasproductie klik hier

--------------------------------------------------------------------------------------------

22 september slechte berichten uit Ciolorado USA over de gevolgen van schaliegasboringen!! Klik hier, ongelofelijk. Door grote overstromingen komen de bronnen gebruikt bij schaliefasboringen vrij en de vervuiling verspreidt zich. Er is geen stoppen aan!

---------------------------------------------------------------------------------------

5 september aardbevingen door Schaliegas klik hier

----------------------------------------------------------------------------------------------------

4 september schaliegasboringen zouden in Nederland beter gaan dan in de USA, volgens nederlandse Bureau's klik hier

----------------------------------------------------------------------------------------------------

27 augustus  politiek geneuzel en getreuzel over verwerpelijke zaken klik hier

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

15 juli  mooi voorbeeld van de gevolgen van schaliegasboringen. Geef de link even de tijd om te downloaden en je kan je orïënteren op de gevolgen in de usa. Doen we het hier veiliger? Laat naar je kijken: schaliegas kan niet veilig! klik hier

----------------------------------------------------------------------------------------------------

26 juni Schaliegasonderzoek in achterkamertjes besproken. Schandalige pagina in Neerlands democratie klik hier

--------------------------------------------------------------------------------------

25 juni 2013. we zijn niet de enigen met een schaliegas probleem klik hier kijk even hoe de Mowhak indianen hiemee omgaan, en dit is een hele leuke, gewoon vragen of de politie wil weggaan. klik hier

-------------------------------------------------------------------------------

20 juni artikel over bodemwaterverontreiniging door schaliegaswinning in Canada klik hier

--------------------------------------------------------------

16 juni documentaire amerkaanse ervaring schaliegas klik hier

----------------------------------------------------------

14 juni 2013 groot prtest tegen schaliegas winning in Canada klik hier

-----------------------------------------------------------

15 mei 2013 geplaatst, greenpeace over schaliegas

Schaliegas: waarom niet!

Nieuwsartikel - 12 maart, 2013
Nu de voorraden gas, olie en kolen opraken, zoekt de industrie naar nieuwe fossiele brandstoffen. Hun laatste troef is schaliegas, dat wordt gewonnen met een methode die bekendstaat als 'fracking'. Maar de winning daarvan is niet zonder gevaren en enorm vervuilend. 
In Nederland kennen we vooral aardgas, opgeslagen in gasbellen. Via een paar boorputten komt dat gas onder druk omhoog. Zolang de voorraad strekt. Schaliegas zit meer verspreid opgeslagen in ondergrondse leisteenlagen. Om bij al het gas te komen, moet er om de paar jaar op andere plekken geboord worden. Dat boren gebeurt op zo’n 3000 meter diepte. Door onder hoge druk duizenden liters water, zand, chemicaliën en explosieven in de leisteenlaag te spuiten, ‘kraakt’ het steen en komt het – samen met het zwaar vervuilde water – via de boorput naar boven. Deze techniek wordt in het Engels fracking genoemd.

Onhoudbare situatie

In de VS zijn inmiddels bijna 500.000 van dit soort boorputten. Omwonenden zijn bang voor aardschokken en bodemdaling, waardoor hun huizen kunnen verzakken. Voorstanders van schaliegas stellen dat het gas het Westen minder afhankelijk maakt van olie uit het Midden-Oosten. Dat schaliegas ‘booming business’ is, is echter vooral schone schijn. “Het grotere gasaanbod drukt de prijzen op de gasmarkt. Veel bedrijven die op de schaliekar sprongen, zitten financieel in zwaar weer en moeten het schaliegas onder de kostprijs verkopen. Dat kost ze miljarden dollars”, zegt Hans Altevogt, energie-expert bij Greenpeace. “Bovendien zouden deze bedrijven moeten betalen voor het verantwoord verwerken van de honderdduizenden liters vervuilde boorvloeistof. Dit gebeurt nu nog niet, maar deze situatie is op de lange termijn natuurlijk niet houdbaar.”

Goedkope kolen

Winning van schaliegas in de VS beïnvloedt indirect ook de Nederlandse stroomproductie. Altevogt: “In de VS draaien de gascentrales overuren, de kolencentrales juist minder. De kolenwinning gaat er echter gewoon door. Al die ongebruikte kolen gaan voor bodemprijzen richting Europa, onder andere naar de ovens van Nederlandse kolencentrales. De kolencentrales stoken door de goedkope aanvoer van kolen op vol vermogen, terwijl de relatief schone gascentrales stil staan. Zodra de industrie moet betalen voor CO2-uitstoot, zal dit snel veranderen.”

Uit Nederlandse bodem

In Nederland groeit het lokale verzet van gemeenten en provincies tegen het boren naar schaliegas. Kijk maar op schaliegasvrij.nl. Toch is de Nederlandse situatie niet te vergelijken met de Amerikaanse. In onze bodem zit weinig schaliegas en bovendien heeft Nederland milieuwetten met strenge regels over hergebruik, zuivering en afvoer van vervuild water. In het dichtbevolkte Nederland is simpelweg geen ruimte voor schaliegaswinning. In de VS is de grond van particulieren die met de winning van schaliegas goud geld kunnen verdienen. In Nederland is de grond staatseigendom.

Het goede nieuws is dat we al die nieuwe fossiele voorraden helemaal niet nodig hebben als we kiezen voor een steeds efficiëntere en schonere energievoorziening, gebaseerd op eeuwig hernieuwbare, duurzame bronnen, zoals wind- en zonne-energie.

-------------------------------------------------------------------------------

maandag 7 mei Schaliegas???

kijk even naar het volgende filmpje http://www.youtube.com/watch?v=dEB_Wwe-uBM&feature=share is niet zoveel anders als schaliegas!!!

---------------------------------------------------------------------------

woensdag 24 april

Kamermeerderheid voor omstreden schaliegas

SchaliegasSchaliegasNOS

Gaan we boren naar schaliegas in de Nederlandse bodem? Ja, als het aan de meerderheid in de Tweede Kamer ligt. Na de VVD is ook de PvdA om, maar dan wel alleen als het schoon en veilig kan. De Kamer debatteert vandaag over het gevoelige onderwerp.

Waarom ligt het eigenlijk zo gevoelig? Er is angst voor milieuschade, omdat bij de winning chemicaliën worden gebruikt. Ook wordt gevreesd voor mogelijke aardschokken. Bij de boringen komen er immers scheurtjes in de steenlagen. Ook kan het bij calamiteiten gebeuren dat mogelijk duizenden mensen zonder water komen te zitten.

Schaliegas?

Eerst een geheugenopfrisser: wat is het ook alweer? Het is gas uit de bodem gewonnen uit leisteen, in tegenstelling tot aardgas, dat wordt gewonnen uit zandsteen. Bij schaliegas moet er dus dieper in de grond en door steenlagen heen geboord worden en dat neemt mogelijk risico's met zich mee.

In het Achtuurjournaal zat eerder al een verhelderende animatie. Sacha de Boer neemt je mee:

voor compleet artikel met intervieuws en nieuwsbeelden bij dit artikel klik hier 

Ja, maar...

Het argument om ermee te beginnen is financieel. Volgens VVD-Kamerlid René Leegte is het gebruik van schaliegas de manier om energie betaalbaar te houden. "Wij zitten in een crisis en dat heeft onder meer te maken met de energieprijzen", zei hij in het NOS Radio 1 Journaal: 

PvdA-Kamerlid Jan Vos sluit zich aan bij zijn coalitiepartner, maar dan wel met een nadrukkelijke "ja, mits?". Hij vindt namelijk dat Nederland het alleen moet doen als het schoon en veilig kan: 

Protest

Vooral in Noord-Brabant en Flevoland zou schaliegas te winnen zijn, maar omwonenden zitten er meestal niet op te wachten. Zo zijn in 2011 plannen voor proefboringen in de omgeving van Boxtel afgeschoten vanwege protest van de lokale bevolking: 

Nergens ter wereld is het boren naar schaliegas volledig onomstreden. Op veel plaatsen wordt hard gewerkt aan het winnen van het gas. De wereldwijde voorraad is enorm en de technieken om het gas naar boven te halen worden steeds goedkoper. In de Verenigde Staten lopen ze ver voor op Europa. Maar ook daar roeren tegenstanders zich: 

In februari ging een film over de heftige gevolgen van schaliegasboringen in première: 'Promised Land'. NOS op 3 maakte er een reportage over en sprak met correspondent Wouter Zwart over de film en schaliegasboringen in het algemeen in de Verenigde Staten: 

Geen structurele oplossing

Omstreden dus, dat schaliegas, maar een meerderheid in de Tweede Kamer ziet er brood in. Schaliegas is overigens geen structurele oplossing voor het energietekort. Er zou voor hooguit 10 jaar gas uit de bodem kunnen worden gehaald.

---------------------------------------------------------------------------------------

Rammelend onderzoek naar schaliegas

2013-04-26 | Bron: ND | Carla Dik  

Het onderzoek van minister Henk Kamp naar schaliegas levert slechts informatie op over de risico’s elders in de wereld. Het is nog maar de vraag of dat hier toepasbaar is.

Het verzet tegen de winning van schaliegas groeit. Bijna vijftig gemeenten hebben zich inmiddels schaliegasvrij verklaard en die lijst groeit gestaag. Minister Kamp heeft hier echter geen oren naar en dreigt gemeenten met een Rijksbesluit te overrulen. Hij verwijst steevast naar het risico-onderzoek dat zijn ministerie van Economische Zaken nu uitvoert. De discussie over nut en noodzaak van schaliegas ontbreekt echter, terwijl die juist in politiek Den Haag zou moeten worden gevoerd. Kiezen we voor fossiele technieken als schaliegas of zetten we in op een duurzame toekomst?

Waarschijnlijk gaan medio dit jaar de eerste proefboringen van start. Dan is het onderzoek van minister Kamp gereed en zal – zo gaat dat bij dit soort onderzoeken – ongetwijfeld blijken dat het boren naar schaliegas vrijwel zonder risico’s is. In afwachting van het onderzoek, wordt in Den Haag de politieke discussie over schaliegas niet gevoerd, zeker nu ook de PvdA door de pomp is gegaan en heeft gezegd het onderzoek te willen afwachten. Het onderzoeksplan zelf is intussen twee keer aangepast en het feitelijke onderzoek is nog maar net van start gegaan. Terwijl dit toch niet veel meer is dan een overzicht van al bestaande onderzoeken.

Energierevolutie

Velen wijzen op de revolutie die zich voltrekt in de Verenigde Staten, waar schaliegas zorgt voor goedkope energie en onafhankelijkheid van olie uit het Midden-Oosten. Langzamerhand wordt echter de mythe van schaliegas blootgelegd, en echt niet alleen door milieu­goeroes. Steeds meer deskundigen wijzen erop dat het schaliegas onder de kostprijs wordt verkocht.

EPA, het staatsagentschap voor milieu van de Verenigde Staten, doet inmiddels onderzoek naar grootschalige verontreiniging van het drinkwater. Niet voor niets hebben de Nederlandse drinkwaterbedrijven, samen met bierbrouwers en frisdrankfabrikanten, de noodklok geluid. Een verontreiniging van het grondwater is onomkeerbaar. Weegt dat risico op tegen de beperkte economische baten?

Het was minister Kamp zelf die vorige week de verwachtingen temperde. De hoeveelheid schaliegas is hooguit 5 procent van wat er nu uit Slochteren en kleine velden aan aardgas gewonnen wordt. De opbrengsten voor de schatkist bedragen enkele honderden miljoenen per jaar. Dit valt in het niet bij de twaalf miljard die het Rijk in 2011 aan gasopbrengsten had. De productie van aardgas zal de komende twee decennia verminderen en eens is het Groningse gas op. De Nederlandse overheid wil echter gasrotonde van Europa zijn en blijven. Door de winning van schaliegas moet Nederland deze positie nog wat langer volhouden. Dit is echter investeren in fossiele energie, terwijl het nu tijd is te investeren in een duurzame energievoorziening.

Gemeenten overvallen

Gemeenten hebben die keuze al gemaakt. De bewoners zijn overvallen en de gemeente voelt zich geremd in haar duurzame energieambities. Minister Kamp heeft echter laten weten dat hij de bezwaren van gemeenten tegen schaliegas voorbarig vindt. Steevast verwijst hij naar het onderzoek van zijn eigen ministerie. Dat onderzoek biedt hooguit een overzicht in de risico’s die elders in de wereld bestaan bij het boren naar schaliegas en het is nog maar de vraag in hoeverre dat van toepassing is in het dichtbevolkte Nederland.

Een discussie over nut en noodzaak van schaliegas in relatie tot de onvermijdelijke overgang naar schone energie is niet gevoerd. Wordt straks op basis van een onvolkomen onderzoek besloten tot de eerste proefboringen? Laat dat niet gebeuren.

Carla Dik, Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie 

-------------------------------------------------------------------------------

Dit artikele gaat niet over schaliegas, maar is een artikel over de tar sands in Canada, een omstreden project in Canada. Het laat zien hoe makkelijk het is om na goedkeuring naar eigen dunken te handelen.

April 26, 2013 4:25 PM ET

Editor's Note: In recent months, many climate activists have focused their efforts on Canada's tar sands and the companies set on extracting fossil fuels from them. With the debate raging louder than ever, Rolling Stone is in contact with one of the workers helping to build a pipeline to bring oil from the tar sands to the U.S. Read on for that anonymous correspondent's first dispatch from one of the world's most controversial jobs.

There's something in the air in Fort McMurray, Alberta – and it's not just fumes from the massive oil sands processing plants north of town. Spend enough time here, and you'll pick up the pungent scents of machismo and money.

This is the heart of Canada's controversial tar sands operation. If all goes as planned, this region will soon be sending its bitumen – the sticky, black petroleum byproduct colloquially known as "tar" – down the Keystone XL Pipeline. President Obama has yet to give the contentious project the green light, but work in the oil sands shows no sign of slowing down any time soon.

The region has 80,000 permanent residents, and hosts about 40,000 temporary workers at any given time – welders, pipefitters, heavy equipment operators, technicians, engineers and other hired hands who pass through Fort McMurray as the work ebbs and flows. I joined them this winter when, after hearing stories about Fort Mac for years, I signed on to help build a massive pipeline (not the Keystone XL). I was eager to see the tar sands for myself, experience life in Fort Mac firsthand – and, let's be honest, I wanted to make some oil money, too.  I'm writing this story anonymously to protect my friends, my colleagues and myself.

The Fossil Fuel Resistance

Much of the work here relies on ice roads and freezing temperatures, so when spring comes, the work ends. The obvious irony is that the carbon economy itself is very likely contributing to the early springs, late winters and wacky weather that keeps interrupting our work.

Few in northern Alberta seemed to notice when thousands gathered in Washington, D.C. to protest the Keystone project in February. Instead, everyone was talking about the southern extension project coming up later this year, and the 14,000 jobs it would bring.

The recent rupture of an Exxon pipeline in Arkansas, spilling tens of thousands of Canadian crude, made some noise here. But most chalked it up to "bad timing" –folks are quick to point out that the pipeline in question was installed in the 1940s, and my foreman assured us that Exxon would "make sure everyone is taken care of." The prevailing logic seems to be that if you throw enough money at a problem, it'll go away. 

People come from all over Canada to cash-in at "Fort McMoney." Entry-level laborers can make $400 or $500 a day after wages and the generous union-sanctioned living allowance. Even so, employers are constantly struggling to fill positions. There is simply too much work, and not enough people to do it.

Everyone here seems to have money – even the local McDonald's pays $14 an hour to start – but few people act like it. Eighty-six percent of Fort McMurray households reported incomes over $100,000 last year, and a whopping 25 percent of households brought in more than $250,000. Still, you don't see a lot of luxury cars or designer clothing up here. Instead, the local status symbol involves a massive 4x4 truck and lots of toys in the garage.

Despite all the money in town – or maybe because of it – Fort McMurray has plenty of problems. Figures from 2007 show the city had 215 percent more drug offences, 117 percent more impaired drivers, and 89 percent more assaults than the provincial average. I've seen enough during my short time here to know that booze, blow and bar fights remain common. It's easy to spot the company trucks as they sit in parking lots outside bars for hours every night; I wasn't on the job for a full week before my first coworker was fired for alleged DWI.

Most people go out to bullshit, drink beer and watch hockey – but the combination of alcohol and amped-up testosterone can be toxic. Some of the younger guys (and, yes, a few of the older ones, too) like to fight, so bumping into the wrong person or looking at someone the wrong way can be all it takes to send fists flying.

Cocaine isn't hard to find – all you have to do is walk into a bar and ask, "Where I can get some coke?" and someone will likely have the answer. There's no need to whisper in this town; you might as well be asking "Where's the rest room?" or "Who's playing tonight?"

You don't even need to go inside to get your fix. Drugs are readily available on the sidewalk at one rather notorious convenience store, and dealers sit in their vehicles outside grocery stores and tire shops in the middle of the afternoon.

Most oil sands jobs require pre-employment drug testing, so detox kits are readily available for those who need to, you know, study for the test. But every oil company has a different policy: Some let you use previous test results if you're coming directly from another job, while others are more diligent, and insist new hires take a fresh one. You're essentially good to go (and free to do whatever you want in the little time you have off) after your initial test, unless your employer requires re-tests every so often. I myself never did take a drug test, but I was one of the few who managed to slip through the cracks.

One of the big oil companies, Suncor Energy, tried to introduce random drug testing last year, but the labor union stepped in, saying random tests violate workers' rights. The judge agreed, but Suncor maintains random tests would increase workplace safety, and notes that three of its seven worksite fatalities since 2000 involved drugs or alcohol.

If you get into an accident on the job – whether you cut your finger or back your truck into something – you have to take another drug test. (The unions don't contest this one.) As a result, a lot of accidents go unreported, since many workers would rather suck up their injuries than risk flunking the pee test and losing their job. The slip-ups that do get reported are written up and become fodder for the next day's pre-shift meeting.

Each workday begins at 6:45 a.m. with the daily safety meeting. The foreman opens with what we refer to as his comedy routine, reading incident reports from the day before while we snicker at the stupidity involved. (A typical incident might have someone cutting a finger and needing stitches because they weren't following procedure; my favorite was when someone in a company truck rear-ended a company bus.) We all laugh about it, but safety is a major issue in this line of work, and we all know the dangers. We've had a few close calls ourselves, and another pipeline project made news in March after someone on the test crew made a simple rookie mistake and wound up dead.

Work starts immediately after the morning meeting, and we do our respective tasks until 5 p.m. on a good day – later on a bad day. The days can be long, tedious, and cold – the mercury dips below -20 F in the winter – but the paychecks are worth it. People work a variety of shifts depending on what they do for which company; I myself work six days a week, sometimes seven. Days off are for catching up on sleep and/or nursing hangovers.

My crew is a mix of fresh-faced younger guys and older, well-seasoned vets. Female workers are rare, but not unheard of. Meanwhile, everyone seems to have a plan, whether it's "work a few months, then take a few months off," or "work 'til this job's done, then head to the next."

Broken marriages are one of the oil boom's many casualties. Sometimes women come here with their husbands, only to leave a few months later. The long hours and Fort Mac lifestyle aren't for everyone. One company newsletter quoted an employee saying it was his goal to "outlive both of my ex-wives."

Many couples come here on what's known as "The Five-Year Plan." Take, for example, a husband and wife team from Manitoba: They're both in their forties and have a nice house back home, but they rented an apartment in Fort Mac a few years ago in hopes of accelerating their retirement. Here, they both make more than $200,000 a year – she drives an enormous, Tonka-like truck that hauls 245 metric tons of bitumen at a time, and he's a shift supervisor – and their respective salaries are far more than what they could ever earn in Manitoba, combined. Like many others, they plan to do this for five years, then cash out. Whether they stick to that schedule remains to be seen. It's easy to get addicted to the money, and lots of five-year plans turn to 10-year plans in Fort Mac.

No one on my crew plans on being here for the long haul. After months of early mornings, long days and northern isolation, we're all itching to go home – or maybe to Vegas to blow off some steam. Fort Mac isn't really home for any of us. It's a paycheck, and a nice, big one at that. Whether working here is the right thing to do for the environment, well, that's a whole other question.