niets is zo moeilijk als het doorgronden van wat er nu precies verkeerd gaat op onze wereld. Bekijk het eens op deze manier, het kan geen kwaad om er eens over na te denken.

Heb je al gehoord van Het Grote Gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen? Het begin ontstond zo’n 10.000 jaar geleden en het heeft een overweldigend effect op onze manier van leven.

Het Grote Gat in ons  Gemeenschappelijk Geheugen refereert aan het verlies van een schat aan kennis die voor onze cultuur verloren is gegaan toen wij onze nieuwe levensstijl zijn gaan ontwikkelen die nu beschaving heet. We vergaten de kennis die de oude en inheemse volken in staat heeft gesteld te overleven. Die kennis die er ooit overal was, was slechts lokaal van grote betekenis, maar mede daarom hadden de mensen van toen wel het besef dat hun cultuur er slechts één was uit duizenden culturen die er op de wereld bestonden. Dat alles verdween binnen een paar duizend jaar.
Het Grote Gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen verklaart de enorme culturele verarming. We hoeven alleen maar te kijken naar volken die nog niet zo lang geleden in stammen of groepen aan elkaar verwante mensen bij elkaar woonden. Deze mensen werden ineens gedwongen om op te gaan in een voor hun ogen wereldvreemde massale centraal gestuurde samenleving waar zij niets van begrepen. Nieuwe geloven en een nieuwe manieren van leven maakten plaats voor hetgeen verloren ging en er ontstond al snel een gat in de kennis over veel oude manieren, er was sprake van een groot verlies in geloof en kennis over spiritualiteit en rituelen. Inheemse volken zien het gedwongen inruilen van de oude gewoontes voor het nieuwe leven als een groot verlies omdat zij zien dat de nieuwe cultuur over de duizenden jaren heen nog geen natuurlijke correctie heeft ondergaan en daardoor is de nieuwe cultuur vanuit evolutionair standpunt gezien erg instabiel.

Het is slechts van de laatste tijd dat het Grote Gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen werd ontdekt en besproken en er wordt steeds meer blootgelegd en in de openbaarheid gebracht. Als we grip willen krijgen op onze cultuur die zoals het er nu naar uitziet regelrecht naar de ondergang van de mensheid lijdt, moeten we leren te begrijpen waar het mis is gegaan. We moeten ons weer herinneren en eigen maken wat is vergeten, want dat vormt de sleutel tot onze toekomst.Hoe heeft het Grote Gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen ooit kunnen ontstaan?

Het begon zo’n 10.000 jaar geleden. Toen één cultuur in het Midden Oosten een nieuwe manier van leven begon aan te hangen. Een manier van leven die nog nooit eerder was geprobeerd. Ze begonnen een andere en meer intensive manier van landbouw te bedrijven. Hierdoor werd het mogelijk voor ze om op een vaste plek te blijven en te gaan wonen.
Zij ontwikkelden enorme voedsel voorraden wat weer grote aantrekkingskracht had op andere groepen, het leidde tot bevolkingsaanwas en geboorte explosies en geografisch gezien leidde het tot explosieve bevolkingsgroei op bepaalde plekken. Wat begon als gemeenschappen eindigde in dorpen, daarna werden het steden, toen vormden zich koninkrijken en onze beschaving begon vanaf daar.

Maar pas lang daarna zijn de mensen hun geschiedenis gaan opschrijven, dat duurde nog zeker enkele duizenden jaren. Wat er ondertussen gebeurde, is dat de mensen die in deze nieuwe cultuur leefden, vergaten wat er gebeurd was. Ze vergaten dat ze eens jagers en verzamelaars zijn geweest en leefden  als nomaden. Zij namen aan dat de mensen op de planeet gelijk begonnen waren met deze beschaving. Ze namen aan dat de beschaving en boeren op een vaste plek de natuurlijk manier van leven was voor de mensheid, net zo natuurlijk als dat bizons in een kudde leven en grazen.

Natuurlijk bracht dit de mensen op het idee dat de beschaving slechts een paar duizend jaar oud was en dat de mensheid bestaat sinds de georganiseerde beschaving bestaat.

De “primitieve” culturen die naast de vroege beschaving bestonden, suggereren dat de mensheid ooit op een andere manier heeft geleefd. Maar ze werden makkelijk weggeredeneerd en voor de hand liggende werden gehanteerd. Die andere beschavingen waren afvalligen van de natuurlijke manier van leven, ze waren vervallen tot primitief gedrag. Ze hadden ooit geleefd als volwaardige mensen maar waren vergeten hoe ze moeten leven en waren daardoor minderwaardig geworden, het waren tweede rangs mensen geworden.
De filosofische wortels van onze cultuur.

Dit Grote Gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen van onze cultuur, dit geloof dat de mensheid op de wereld is gekomen als schepper van de beschaving werd omhelst en vastgehouden door de gevestigde orde en de grondleggers van het principe van deze cultuur.

De filosofen, geschiedkundigen, historici en theologen van de oude beschavingen uit Sumer, Egypte, Assyrië, Babylon, India en China verweefden het Grote Gat in ons Gmeenschappelijk Geheugen in hun werken.
Zij die volgden, de schrijvers van de Bijbel, Moses, Samuel, Elijah, Isaiah en Jermiah, de grote westers denkers Socrates, Plato, Aristoteles en de grote oosterse denkers Lao Tzu, Gautama Buddha en Confucius, allemaal verweefden ze het gedachtegoed rond het Grote Gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen.
De grote denkers van de tegenwoordige tijd volgden in de voetsporen van de oude denkers. Zij dachten geen moment na over het Grote Gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen, waarom zouden ze. Zij hadden geen reden om te geloven dat de mensen niet op deze wereld waren om een beschaving op te bouwen. Zij hadden geen enkele rede om aan te nemen dat dit niet onze natuurlijke manier van zijn is. Dus Thomas Aquinas, Francis Bacon, Galileo Galilei, Isaac Newton and Rene Descartes borduurden allemaal voort met denken over onze cultuur met een ingebakken Groot Gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen.

De waarheid wordt onthuld.

Paleontologie legt nu het Grote Gat bloot. Paleontologie heeft inmiddels aangetoond dat de mensheid niet tegelijkertijd met de beschaving op de wereld verscheen.. We hebben heel lang geleefd, miljoenen jaren waarschijnlijk, op een heel andere manier. De andere beschavingen zijn niet teruggevallen en gedegenereerd tot een volk met een primitieve manier van leven, de mensheid komt daar vandaan. Zo is het begonnen.
Als je op deze manier terugkijkt zou je kunnen aannemen dat het ontdekken van het verhaal over het Grote Gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen een geweldige revolutionaire ontdekking is. Het zou de fundamenten van onze manier van denken op hun grondvesten hebben moeten doen schudden., de fundamenten van onze beschaving doen wankelen. Je had minimaal kunnen aannemen dat deze ontdekking zou leiden tot enkele fundamentele veranderingen over onze manier van denken over wie we zijn en hoe we zouden moeten leven.
Maar dat deed het niet. Het Grote Gat werd simpelweg weggeredeneerd en verklaringen werden verzonnen die ervoor zorgden dat het grote onzin was. Het Grote Gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen wordt gewoon weggestopt. In plaats dat de geschiedkundige denkers van de 19 eeuw toegaven dat er meer verschillende legitieme manieren van leven bestaan, kwamen ze met de volgende verklaring: de mensheid mag dan op deze wereld begonnen zijn als een primitieve oermens en een ongeciviliseerde wildeman, de ware bestemming van de mens is het scheppen van één grote beschaving.
In essentie zeiden ze eigenlijk: Wie maakt zich er nu druk om dat we niet zijn begonnen als brengers van beschaving, Het was onze lotsbestemming om te komen tot het bouwen van een grootse beschaving. Nu we zover zijn, wie maakt zich dan nog druk over wat onze afkomst is en wat er voorheen allemaal gebeurd is? De mensen die voor ons leefden waren niet meer dan een voorganger van ons, zij doen er niet toe en zijn niet belangrijk.
We zijn dan niet begonnen als schepper van een grote beschaving, maar het is wel onze bestemming om het te worden.
De historici kwamen op die manier met een verklaring die wel erg goed uit kwam om op die manier de mensen die honderdduizenden zo niet miljoenen jaren de wereld hebben bevolkt te minachten en te negeren en het belang van hun bestaan naast de door ons gestichte beschaafde manier van leven verder volkomen dood te zwijgen.
In plaats van te accepteren dat zij een deel uitmaakten van de ontstaansgeschiedenis naar onze beschaving,  werden ze opzij geschoven als primitieve prehistorische en inferieure wezens. Ze bestonden voordat de geschiedenis begon, want de geschiedenis begon pas bij het begin van de ons bekende beschaving. Wij zijn van het goede materiaal gemaakt. Wij zijn er om onze lotsbestemming van de mensheid uit te voeren. Wij zijn de genen die bestudeerd moeten worden, niet die primitieven.

De mythe over de agrarische revolutie.

Onze culturele transitie van jagers/verzamelaars en nomaden naar de cultuur van scheppers van de beschavingen werd ook weg geredeneerd. De term die ze daarvoor verzonnen was: de agrarische revolutie.
Het wordt als volgt verklaard: Voor de agrarische revolutie wisten de mensen niet hoe ze landbouw moesten bedrijven. Ze leefden als rondtrekkende jagers, verzamelaars en scharrelaars. Toen ze eenmaal de landbouw ontdekten, waren ze in staat om zich te vestigen en een beschaving op te bouwen. De agrarische revolutie was de hoeksteen waar vanuit alle grote verworvenheden van de mensheid zijn voortgekomen.
Het werd uitgelegd op een dusdanige manier dat het ons laat geloven dat de agrarische revolutie als volgt plaats vond:
Het werd min of meer tegelijkertijd door iedereen ontdekt. Het verhaal wordt zo verteld, dat een groep het min of meer had uitgedokterd en dat de volgende groep het automatisch overnam omdat men dacht dat het een betere manier was om dingen te organiseren. Als een groep eenmaal in de ban raakte van de agrarische revolutie, stopten zij onmiddellijk met hun primitieve manier van jagen en verzamelen en rondtrekken en vestigden zich op één plek om verder volgens de betere methode te leven. Zij konden zien dat dit de bestemming was van de mensheid en ze namen dit allemaal direct over.
Deze mythe heeft heel onze cultuur doordrenkt sinds de 19 eeuwse geschiedschrijvers  en denkers het tot hun uitgangspunt hebben gemaakt dat onze beschaving het ultieme plan is, de lotsbestemming van de mensheid.. Een feit is dat de agrarische revolutie geen revolutie was en het had helemaal niets te maken met landbouw.
Landbouw werd bedreven op vele verschillende manieren door de honderden, zo niet duizenden verschillende culturen wereldwijd. Landbouw is niet uniek en specifiek een kenmerk van onze beschaving. Wat uniek is voor onze beschaving is een bepaalde manier van het bedrijven van landbouw, een manier die door Daniel Quinn wordt getypeerd als totalitaire landbouw.
De agrarische revolutie had absoluut niets te maken met landbouw.
Totalitaire landbouw maakt alles ondergeschikt aan de onbetwist op een enkel gewas gerichte manier van land bebouwen en het is gericht op een korte termijn productie van voedsel voor menselijke consumptie. Het is geworteld in het geloof dat alles op de wereld van ons is omdat dat ons recht is en we mogen en moeten alles inzetten ten bate van de menselijk consumptie.
Dit genereert grote overschotten, hetgeen weer grote bevolkingsgroei in de hand werkt, wat op zijn beurt weer grote expansiedrift met zich meebrengt.
Door puur de wet van de massa verdrukken totalitaire landbouwers hun buur culturen en leggen andere landen hun manier van leven op. De agrarische revolutie is niet iets wat duizenden jaren geleden startte, het gebeurd vandaag de dag nog volop, voortgedreven door onze eigen culturele doctrines die ons vertellen dat de wereld een tegenstander is die veroverd en getemd moet worden.
De agrarische revolutie had niets te maken met een betere manier van leven voor de mensheid. Het was één enkele cultuur uit duizenden die begon met een manier van leven die werkt op het idee van expansie en groei. Deze beschaving verspreidde zich niet omdat het zo’n goed idee was, deze beschaving verspreidde zich door geweld. De exponentiële groei van dit totalitaire agrarische systeem verdreef iedereen en alles waar het voet aan de grond zette. Het was geen revolutie, het was een experiment en het experiment veranderde en groeide uit tot een op hol geslagen trein.

Dus toen de theorie van het Grote gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen bekend werd, werd het snel weggemoffeld. Onze cultuur liet ons het volgende geloven:


De eerste mens
|
wij
Wij moet dit geloven:
Eerste mens
|
Paleolithic mens
|
Mesolithic mens
|
Neolithic mens
|
wij
Maar in feite is de waarheid meer het volgende:
Eerste mens
|
Paleolithic mens
|
Mesolithic mens
|
Neolithic mens
|
het grote vergeten
|                                          |
10,000 andere culturen           wij

 

Een nieuwe manier van denken:

Het realiseren van de theorie van het Grote Gat in ons Gemeenschappelijk Geheugen biedt ons een nieuw perspectief, een nieuwe kijk op de geschiedenis van de mensheid en onze plek op de wereld. Het geeft ons de mogelijkheid om in te zien dat andere manieren van leven op deze planeet legitiem bestaansrecht hebben.
Het antwoord op de ecologische crisis die momenteel onze wereld bedreigt, ligt niet in domweg door te gaan op de ingeslagen weg en die proberen te perfectioneren, dat proberen we al 10.000 jaar lang. Het antwoord zit hem niet in het nu op eens wanhopig proberen het eindelijk eens goed te doen terwijl we de weg blijven bewandelen die gebaseerd is op groei en expansie. Uiteindelijk zou het zo groot worden dat we ruimte tekort zouden komen. En die tijd is nu aangekomen.
In plaats van een aanpassing van onze levensstijl om het te laten werken, hebben we een compleet andere manier van leven nodig.
Nu kunnen we nog de manier van de indigenous people bestuderen en toegeven dat ze niet zijn vervallen of blijven hangen in primitieve tijden.
Zij zijn niet achtergebleven in de mars naar groei en vooruitgang en zij zijn zeker niet de meest onderontwikkelde mensen die er zijn. Ze leven alleen op een manier die anders is dan de onze. Die manier is niet per definitie inherent inferieur is aan onze cultuur en ze zijn per definitie niet een voorganger van onze cultuur. Met deze wetenschap kunnen we ze op een nieuwe manier bekijken, met hervonden respect en we kunnen luisteren naar wat ze te vertellen hebben.
Zij hebben al heel lang op een duurzame manier geleefd op deze planeet en we kunne heel veel van ze leren.
We kunnen nu zien dat de ecologische crisis het probleem is en niet de mensen. Mensen zijn niet per definitie parasieten. Mensen kunnen en hebben miljoenen jaren geleefd op en duurzame manier. Het probleem is die ene manier van leven, die ene culturele opvatting. Die cultuur begon 10.000 jaar geleden met totalitaire agrarische cultuur en het wordt vandaag aan de dag nog steeds gedaan. Wij hoeven dus de mensen niet te veranderen We hoeven de mensen niet te repareren, we moeten gewoon die ene overheersende destructieve manier loslaten.
We zijn niet 99% van de wereldbevolking omdat we een beter manier van leven hebben. We zijn 99% omdat onze cultuur het nodig vond om te groeien. Zij die het niet nodig vonden om te groeien werden gewoon opzij gedrukt.
We kunnen dus makkelijk een nieuwe weg vinden.

dat zou wel wat zijn, maar wie of wat houdt ons dan tegen?

heb je even? klik hier